Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ!


«Ἡ οἰκουμενικότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας».

Ὁ βραβευμένος ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν
συγγραφέας Ἄρης Κωνσταντινίδης
θὰ ὁμιλήσει τὸ Σάββατο 30 Μαΐου, στὶς 7 μ.μ.,
στὸν πολυχῶρο «Δεσμοὶ Ἑλλήνων» στὴ Θεσσαλονίκη
(Πασαλίδη 29, Κ. Τούμπα, περιοχὴ ἁγ. Φανουρίου), μὲ θέμα
«Ἡ οἰκουμενικότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας».
Σᾶς περιμένουμε, γιὰ νὰ τιμήσουμε αὐτὸν τὸν σπουδαῖο Ἕλληνα,
ποὺ τιμᾶ μὲ τὴν παρουσία του τὸν σύλλογό μας,
ἀλλὰ πρωτίστως γιὰ νὰ τοῦ σφίξουμε τὸ χέρι
γιὰ τὴν μεγάλη παγκόσμια προσφορά του
στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὴν Ἱστορία καὶ τὸν Πολιτισμό μας.

Οι προεκλογικές υποσχέσεις του Winston Churchill

Ο Γουίνστον Τσώρτσιλ ανέλαβε την πρωθυπουργία της Αγγλίας τον Μάϊο του 1940 υποσχόμενος στους Εγγλέζους αίμα, μόχθο, δάκρυα ιδρώτα. Δεν τους υποσχέθηκε ούτε κατάργηση του ΕΝΦΙΑ ούτε δέκατη Τρίτη σύνταξη.
Κι όμως, οι υποσχέσεις αυτές ήταν σε θέση να εκτινάξουν την δημοφιλία του σε τεράστια ύψη. Ο Προηγούμενος πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλαιν είχε επιστρέψει από το Μόναχο κουνώντας τη συμφωνία ειρήνης που είχε υπογράψει με τον Χίτλερ. Ο αφελής αυτός πολιτικός της Μεγάλης Βρετανίας.  Ο Winston

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Η Αγία Βαρβάρα στον κιλλίβαντα του Παπανδρέου


Γιάννης Παναγιωτακόπουλος
γράφει ο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος
Δύο – τρείς παρατηρήσεις -δεν νομίζω πως θα άξιζε και περισσότερες- για την γενική συζήτηση περί της υποδοχής του σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας, η οποία έγινε με τιμές αρχηγού του -πρωτίστως ηθικά- χρεοκοπημένου κρατιδίου.

Η σύνδεση της συλλογικής πολιτειακής μας υπόστασης με το Ιερόν και με το θρησκευτικό αίσθημα του λαού, μπορεί να στέκεται ακόμα εμπόδιο στο να λάβουμε το ISO του “Διαφωτισμού” και να γίνουμε επιτέλους ένα προοδευτικό “ευρωπαϊκό κράτος”, όμως σε τούτον τον τόπο έχει βαθιές ρίζες. 
Κι αν οι “διαφωτιστές” του λαού μας προσπαθούν εδώ και δύο αιώνες, με αλλεπάλληλες μπουγάδες, να ξεβγάλουν το “Βυζαντινό μίασμα” προκειμένου πια να να επιστρέψουμε στο κλέος της αρχαίας μας Δημοκρατίας, πλάι στον Σόλωνα

Περιοδικό ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ: ΑΤΟΜΟΚΡΑΤΙΑ η ΚΟΙΝΩΝΙΟΚΡΑΤΙΑ ;


Ένα πρόβλημα κοινωνικής αρμονίας που ζητά επιτακτικά την λύση του !
-.Ή άντιμετώπισις του προβλήματος της σχέσεως "ατόμου-κοινωνίας" άπό τά διάφορα πολιτικά συστήματα, καθώς καί οί λύσεις πού δίδονται τόσο θεωρητικά, όσο καί στήν πράξι, είναι ενα θέμα πολυσυζητημένο μέν, άλλά επίκαιρο καί

σημαντικό, έφ'όσον κάθε σύστημα δίνει τήν ιδική του λύσι, ή οποία δέν ευχαριστεί βέβαια όλους. Μέ την λύσιν του προβλήματος ,είναι άμεσα συν­δεδεμένοι καί οί συχνά άκουόμενοι "αφορισμοί του τύπου: "Το άτομο είναι το παν" η "Το συμφέ­ρον του άτόμου, πρέπει νά υποτάσσεται στο συμφέρον του συνόλου". Οι προτάσεις αυτές, μαζί μέ ένα πλήθος άπό ανάλογες, δέν είναι τίποτε άλλο, παρά μία περιληπτικότατη σύνοψις τρόπων αντιμετωπίσεως του προβλήματος.

Επειδή είναι χρήσιμο νά γνωρίζωμε ποία λύσις ακριβώς δίδεται άπό τις διάφορες κοσμοθεωρίες καί πολιτικά συστήματα, θά έπιχειρηθή μία άνάλυσις του θέματος μέ μία ταυτόχρονη έπισκόπησι των διαφόρων θεωριών καί απόψεων · Πρίν προχώρηση όμως, διευκρινίζεται ότι, ή σχέσις "ατόμον-κοινωνία" εχει δύο διαστάσεις , αλληλένδετες μέν, άλλά διαφορετικής ύφης.. Πιο άπλά, θά μπορούσε νά λεχθή, ότι το πρόβλημα αν

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Τό "Εθνος


"Η Φιλοσοφία τής Ιστορίας είναι μία θεωρητική, μεθοδολογική, φιλοσοφική επιστήμη πού ώς σκοπό της έχει τήν μελέτη και τήν έ'ρευνατής ιστορικής εξελίξεως.
Ή Ιστορική εξέλιξη εΐναι ένα σύνθετο γεγονός, πού αποτελείται άπό μορφές πολιτιστικών φαινομένων και μορφές κοινωνικών σχέ­σεων. Ή σύνδεση αυτών τών δύο διαστάσεων τού ιστορικού κόσμου δημιουργεί τήν ιστορική εξέλιξη. "Ετσι θά μπορούσαμε νά πούμε ότι ή Φιλοσοφία τής Ιστορίας μελετά αυτήν τήν σύνδεση τών πολιτιστικών φαινομένων και τών κοινωνικών σχέσεων, στη πορεία της μέσα στό χρόνο.
"Η Φιλοσοφία τής Ιστορίας, σέ διάκριση τόσο άπό τήν Κοινω­νιολογία όσο και άπό τήν Φιλοσοφία τού Πολιτισμού, μελετά μορφές κοινωνικών σχέσεων, άλλά kαι τήν ίστορική ζωή ώς σύνολο, στήν ολότητα της. "Οχι τις ξεχωριστές πλευρές τής ιστορικής πραγματικότητος.
Βέβαια τήν ιστορική ζωή, ώς αντικείμενο, έχει και ή επιστήμη τής ιστορίας. Σέ διάκριση όμως άπ' αυτήν, ή Φιλοσοφία τής Ιστορίας δέν έρευνα τό ειδικό, δηλαδή τις διαφορές τής ιστορικής ζωής ενός λαού άπό εναν άλλο, άλλά έρευνα τό γενικό, δηλαδή τις σχέσεις τής ιστορικής τους ζωής. Αυτές οί σχέσεις ονομάζονται ιστορικές σχέ­σεις.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Το πρώτο βήμα προς την πολιτική μας ελευθερία είναι ο πατριωτισμός.


Γράφει ο Δημήτρης Γκίκας
Ψευδεπίγραφες ταμπέλες και διαχωρισμοί συνιστούν θεμελιώδες τέχνασμα σύγχυσης του πολίτη και σκόπιμης παραπληροφόρησής του.
Ο πρώτος διαχωρισμός είναι ο μικροπολιτικός "δεξιοί - αριστεροί". Βασισμένος, υποτίθεται, σε ιδεολογικές διαφοροποιήσεις, συνιστά πρωτεύοντα διχαστικό παράγοντα των πολιτών μιας χώρας. Έτσι, οποιαδήποτε μορφή άμυνας έναντι εξωτερικών εχθρών, είτε ατονεί στο σύνολό της, είτε δεν διαθέτει χαρακτηριστικά παλλαϊκής και συμπαγούς συμμετοχής, είτε δημιουργεί εμφύλιες συγκρούσεις μεσούσης της προσπάθειας άμυνας (το είδαμε αυτό και στην Ελληνική Επανάσταση και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο).
Ο δεύτερος διαχωρισμός, πολυσύνθετος και πολύπλοκος, είναι αυτός μεταξύ του διεθνισμού και του τοπικισμού. Ο διεθνισμός εδράζεται στο, υποτίθεται γενικώς αποδεκτό, "αίτημα" περί παγκόσμιας κοινότητας και εκφράζεται με την οικονομική παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελευθερισμού ή τον "αριστερού τύπου" διεθνισμό των λαών/τάξεων.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Η ΕΡΑΣΜΙΑΚΗ ΠΡΟΦΟΡΑ: ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ


Ο συν.Κώστας Καρδαράς
 περιστοιχισμένος από ΜΑΤ 
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου...
Οδυσσέας Ελύτης

Τον 16ο αιώνα και συγκεκριμένα το 1528, ο Ολλανδός λόγιος Έρασμος, με το βιβλίο του «Διάλογος περί της ορθής προφοράς του λατινικού και του ελληνικού λόγου», συστηματοποιώντας κάποιες παλιότερες απόψεις, εισήγαγε ένα διαφορετικό τρόπο για την προφορά της αρχαίας ελληνικής από εκείνο των βυζαντινών Ελλήνων της εποχής του αλλά και των σύγχρονων Ελλήνων. Χωρίς να μπούμε σε φιλολογικές λεπτομέρειες, πρότεινε τα αρχαία αλλά και τα σύγχρονά του βυζαντινά ελληνικά  να προφέρονται ως εξής (αναφέρονται τα κυριότερα):
Οι δίφθογγοι να προφέρονται σαν δύο και όχι σαν ένας φθόγγος π.χ. το –οι να προφέρεται σαν -όι και όχι σαν –ι (κοϊνός αντί για κοινός), το -ου σαν όι (οϊσία αντί ουσία) κλπ.
Τα διπλά φωνήεντα η, ω να προφέρονται όχι σαν -ι και -ο αλλά σαν διπλά, δηλαδή -εε και –οο αντιστοίχως (πχ έεττα αντί ήττα και νοόον αντί νοών κλπ)
Τα σύμφωνα β, γ, δ και θ να προφέρονται σαν μπ, γκ, ντ και τ (π.χ. αντί για βήμα μπέεμα, αντί για γέρων γκέροον, αντί για δούλος ντόιλος και αντί για θέμα τέμα κλπ).