Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Να η ευκαιρία: Μετακίνηση του κέντρου της Ευρωπαϊκής Ναυτιλίας στην Ελλάδα.


Σημαντική ευκαιρία δημιουργείται για τη χώρα μας με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτή δεν είναι άλλη από τη μετακίνηση του κέντρου της Ευρωπαϊκής Ναυτιλίας στην Ελλάδα.
Εδώ και πολλά χρόνια οι Έλληνες πλοιοκτήτες και όσοι τυχαίνει να γνωρίζουν την κατάσταση και τις εξελίξεις στην παγκόσμια ναυτιλία, αναδεικνύουν συνεχώς το ζήτημα της ακανδαλώδους μη αξιοποίησης της Ελληνικής ναυτικής δύναμης. Οι σχολές εμπορικού ναυτικού, οι γενικότερες σπουδές (δημόσιες και ιδιωτικές) στη Ναυτιλία διατηρούν στην Ελλάδα ένα πολύ καλό έως άριστο επίπεδο, παρά την οικονομική κρίση.

«Εντέλει ποιος θεολογεί;» τού Γ.Σαγιά


Στην κατάμεστη και με πολλούς ορθίους αίθουσα τού Εργατικού Κέντρου Φθιώτιδας, εκατοντάδες Λαμιώτες άκουσαν τον συγγραφέα Γιώργο Σαγιά και τους εξαιρετικούς επιστήμονες που τον πλαισίωσαν να εξηγούν και να αναλύουν το περιεχόμενο τού καινούργιου βιβλίου του ''Εντέλει ποιος θεολογεί;(εκδ.manifesto, Αθήνα, 2016). Στο πρωτότυπο επιστημονικό πόνημα, μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα εξής:
Η Θεολογία (μπορεί να) διαλέγεται με την Τέχνη. Δεν θεωρεί όμως την Τέχνη ''τελικό όριο'' αλλά τρόπο έκφρασης και μέσον. Η θρησκεία εμπνέει την τέχνη και η τέχνη υπηρετεί (και) την θρησκεία.

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Η κομματική γυμναστική δεν πετυχαίνει


γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Ο σχεδιασμός του Γραμματέα Οργανωτικού της Νέας Δημοκρατίας Βασίλη Σπανάκη, για «ξεσκούριασμα» της κομματικής οργάνωσης και εκπαίδευση των νέων στελεχών στις διαδικασίες κινητοποίησης μελών και ζύμωσης θέσεων, δεν θα είναι εύκολο να φέρει τα ποθούμενα αποτελέσματα.
Η δράση που προέβλεπε την σύγκληση Νομαρχιακών Συνελεύσεων σε όλη την Ελλάδα και την «εγερτική παρουσία –ομιλία» των βουλευτών του κόμματος, δείχνει να μην επιτυγχάνει τους επιδιωκόμενους στόχους της Οργανωτικής Γραμματείας, ως προς το πολιτικό σκέλος.
Οι νεοεκλεγέντες Πρόεδροι έκαναν όλα όσα τους υποδείχθηκαν. Και αίθουσες έκλεισαν, και τις εκδηλώσεις γνωστοποίησαν στα ΜΜΕ, και κινητοποίηση έκαναν προσωπικά (και μάλιστα προσκαλούσαν και πρόσωπα πέραν των καταστατικά συμμετεχόντων στην Νομαρχιακή Συνέλευση), και προβεβλημένους βουλευτές έφεραν για να μιλήσουν… όμως…

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Για αυτούς που ακόμα ελπίζουν.


Για αυτούς που ακόμα ελπίζουν.

Ερωτηθείς ο Αριστοτέλης τι έστιν ελπίς
« Εγρηγορότος», είπεν, «ενύπνιον. »
σε απόδοση σε νεώτερα ελληνικά: Όταν ρωτήθηκε τι είναι ελπίδα; «Το όνειρο ενός ξύπνιου», είπε

Κατά τον "Εθνικιστή, ό αισιόδοξος και ο 
α­παισιόδοξος είναι άτομα παθητικά με μία έμφυτη ψυχολογική προδιάθεση να βλέπουν τά πράγματα έτσι, αφού αυτά έκ φύσεως δεν είναι ούτε αίσια, ούτε απαίσια. 

Ο αισιόδοξος κατέχει την ελπίδα ενώ ό απαισιόδοξος δια­κατέχεται από τον μεταφυσικό φόβο. "Αντίθετα ό βελτιόδοξος είναι άτομο ενεργητικό πού παρεμβαίνει στην ροή των πραγμάτων, με κυρίαρχη βούληση και είναι απηλλαγμένο και απαθές έναντι τόσο τής ελπίδος, όσο καί του φόβου.

Ένα δημοψήφισμα που αφορά και την Ελλάδα.


γράφει ο Δημήτρης Γκίκας*

Το δημοψήφισμα στη Μ. Βρετανία αφορά και την Ελλάδα. Για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς είναι η έννοια της εθνικής ταυτότητας. Πολλοί Βρετανοί θεωρούν, δικαίως κατ' εμέ, ότι η Ευρώπη πλέον κινείται με τη λογική ενός νεοφιλελεύθερου οργανισμού που όχι μόνο αδρανοποιεί τις όποιες ιδιαιτερότητες και εν γένει όλα εκείνα τα στοιχεία που συγκροτούν την εθνική ταυτότητα, αλλά αποσκοπεί και στην οριστική τους εξάλειψη. Η συνέπεια είναι να δημιουργούνται "χαλαρές" κοινότητες (νησίδες πληθυσμού τις αποκαλεί ο Χάμπερμας) δίχως ιδιαίτερους συνεκτικούς δεσμούς, οι οποίες

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

BREXIT or REMAIN: Ένα ακόμη στημένο παιχνίδι


γράφει ο Υπερείδης Γλαύκιππος 

Προσωπικά, όπως και μερικοί ακόμα εθνικιστές,  δεν χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2016 για να καταλάβουμε τι εστί Ευρωπαϊκή Ένωση. Το γνωρίζουμε πριν ακόμη ο εφιάλτης Καραμανλής ανακοινώσει την ένταξή μας στους μηχανισμούς αυτής της παγκόσμιας συμμορίας. Ήμασταν οι μόνοι που αντισταθήκαμε σε αυτούς τους ολετήρες και τα σχέδια τους. 42 χρόνια σταθερά οι ίδιοι. Και μην μου πει κάποιος και το ΚΚΕ τα ίδια έλεγε.. Γιατί  θα θυμίσω τις δηλώσεις Παπαρήγα πως "η λύση έξω από το ευρώ στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική". Εξ άλλου πρόσφατα σε συνέντευξη του στη ΕΡΤ ο Γ.Γ. του κομμουνιστικού κόμματος Κουτσιούμπας, μιλώντας για το επικείμενο δημοψήφισμα στην Μ. Βρετανία είπε ότι η θέση του ΚΚΕ δεν είναι ούτε υπέρ ούτε κατά του Brexit. Για άλλη μια φορά το ΚΚΕ σε ουδέτερο ρόλο αυτόν του Πόντιου Πιλάτου. Εξ άλλου αυτοί οι "επαναστάτες" ζουν από τις χρηματοδοτήσεις του κοινοβουλευτικού συστήματος  και όταν αναλάβουν την εξουσία, καλή ώρα σαν τους κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζουν κατά γράμμα τις αντιανθρώπινες και βάρβαρες ιδεολογίες τους.

´Όσο τοις εκατό είναι η Αποχή, τόσες έδρες να μένουν άδειες στη Βουλή!



Η πρόταση του συναγωνιστή Γιώργου Σαγιά που σέβεται τη λαϊκή βούληση, δεν ακυρώνει την όποια επιλογή των ψηφοφόρων, οδηγεί σε απόσυρση βουλευτές, μειώνει τα έξοδα μισθοδοσιών βουλευτών, ειδικών συμβούλων και

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ώρα ανατροπής (του Γιάννη Κουριαννίδη)



Συζητώντας πρόσφατα με φίλο δημοσιογράφο του «εθνικού χώρου», συμφωνήσαμε ότι ζούμε μία κομβική για το πολιτικό μέλλον της πατρίδας μας στιγμή.
Η προδοσία των κοινωνικών εξαγγελιών, οραμάτων και ελπίδων, από την κυβέρνηση της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ, με την υπογραφή του νέου μνημονίου και το ξεπούλημα κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών, στιγμάτισε πλέον καθοριστικά το πολιτικό μέλλον της.
Η Αριστερά, για πολλά χρόνια εφεξής, θα σηκώνει το βαρύ φορτίο του πολιτικού σταυρού της, σέρνοντάς τον προς έναν Γολγοθά, τον οποίο η ίδια επέλεξε να βαδίσει, αποδεικνύοντας ότι ήταν άτολμη και δειλή όταν κλήθηκε να διαχειριστεί τις τύχες της πατρίδας.

Ενάντια στην φυλή των εφήμερων ανθρώπων



Γράφει η Ποσειδωνία...
Διαδόθηκε πώς η ελπίδα έρχεται, παρ' όλα αυτά δεν ήταν και δεν είναι αυτή που είχε και έχει πραγματικά ανάγκη ο ελληνικός λαός για να μπορέσει να ανασυνταχθεί και να σφυρηλατήσει το μέλλον του. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής ή μάλλον ο σύγχρονος τρόπος αποσύνθεσης, σήψης και παρακμής που διάγει καθημερινώς η πλειονότητα του λαού μας, είναι το αποτέλεσμα της άκριτης αποδοχής ενός περίτεχνα επεξεργασμένου σχεδίου. Του σχεδίου της ισοπέδωσης των πάντων. Για αυτόν τον λόγο οδηγηθήκαμε σε έναν πάσης φύσεως μαρασμό, γι'αυτό οι νέοι αυτοκτονούν αντί να αγωνίζονται,γι' αυτό δεν έχουν αξίες και ιδανικά, γι' αυτό δεν διεκδικεί κανείς τα κεκτημένα παρά μόνο γνωρίζει πώς να διαμαρτυρηθεί αφότου τα χάσει. Έτσι απλά, γιατί η ζωή έπαψε να αποτελεί Αποστολή για το σύγχρονο Μαζάνθρωπο και για τον εκφυλισμένο νέο δεν υπάρχει καμία κινητήρια δύναμη για πράττειν, καμία έμπνευσις για δημιουργείν. Τι είναι αυτό που απουσιάζει από την Ελληνική κοινωνία λοιπόν; Τι είναι αυτό που εκλίπει από τους ανθρώπους και οδεύουν καθημερινώς με γοργούς ρυθμούς στα ερείπια, στο απόλυτο και βαθύ Έρεβος;

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

ΕΣΠΕΙΡΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ... ΘΕΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΘΥΕΛΛΑ


Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο εθνικιστικό περιοδικό "ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ" τεύχος 16 τον Ιούνιο του 1976, πριν 40 χρόνια . Επιλέχθηκε από την συντακτική ομάδα του Κ.Π. να αναδημοσιευτεί για να αναδειχθεί η εθνικιστική διορατικότητα, η σχεδόν με χειρουργική ακρίβεια ! Στα πρώτα χρόνια της καταστροφικής μεταπολίτευσης, που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, εμπιστεύονταν την κομματοκρατία και τους εκπροσώπους της, οι μόνοι που ύψωναν την φωνή τους και πήγαιναν κόντρα στο σύστημα ήταν οι λίγες χιλιάδες νέοι εθνικιστές. Σήμερα πια που οι μάσκες έπεσαν, και τα προδοτικά κόμματα αποκάλυψαν τον ρόλο τους, ο λαός έμαθε, δυστυχώς με άσχημο τρόπο, ποιοι είναι. Εμείς τον καλούμε να τους διαγράψει από την πολιτική ζωή του τόπου, και να πάρει το τιμόνι της  στα χέρια του, επιλέγοντας Εθνικιστές. 42 χρόνια συνέπειας αδιάκοπου καθημερινού, επίμονου και επίπονου αγώνα είναι οδηγός και για το αύριο.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Modus Vivendi


γράφει η Δανάη Καρδαρά

Όλα στη ζωή είναι ζήτημα διαχείρισης των ανθρώπων και των καταστάσεων. Ή αλλιώς, για να’μαι κι εγώ στην μόδα, για να μπω μες τα ρηχά νερά σας –μόνο για λίγο, μην ενοχλείστε- τα πάντα είναι θέμα management. Δεν έχει δηλαδή σημασία το «είναι», αλλά το «φαίνεσθαι». Χρειάζεται μέσα στ’ άλλα και λίγος αμοραλισμός. Ξέρω, ξέρω · τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, οι συγγενείς μάς τα δίδαξαν πολλές φορές διαφορετικά. Γίνε πρώτα καλός άνθρωπος, είπαν, να πας μπροστά με την αξία σου ,έτσι θα ξεχωρίσεις. Πάλεψε, είπαν, για το καλύτερο και μη φοβάσαι. Να’σαι εντάξει με τους ανθρώπους γύρω σου. Και δεν είχαν άδικο. Μα, ούτε δίκιο.
«Πάλεψε». Να μια λέξη που αγαπώ. Για μένα «παλεύω» σημαίνει αγωνίζομαι. Μάχομαι για τους άλλους και φυσικά, για την ίδια μου τη ζωή. Τραβώ το δρόμο μου, με τις επικίνδυνες, στενές στροφές, τα άγνωστα δρομάκια και τις απότομες ανηφόρες του. Μαθαίνω -ή τουλάχιστον προσπαθώ- να μη φοβάμαι. Παράλληλα, ανακαλύπτω τον εαυτό μου για να μπορέσω έτσι να κατανοήσω κάποτε τον κόσμο γύρω μου. Χαράζω την πορεία μου, μια πορεία – που ίσως να βγάλει σε γκρεμό ή στην καλύτερη των